Mijn nieuwste boek is aangekomen! 📚

Met gepaste trots: vandaag is mijn nieuwste boek aangekomen!

Altijd een bijzonder moment. Eentje dat, eerlijk gezegd, nog beter smaakt dan de Beaujolais nouveau. 😉

Een bijzondere dank aan Hanne Akkermans en uitgever Karl Drabbe van Ertsberg voor het puike werk.

No vijf keer slapen en Taalmoord ligt in de boekhandel.

Voor wie niet kan wachten en graag een gesigneerd exemplaar ontvangt: dat kan via mijn blog widopedia.eu, of gewoon met een berichtje via deze pagina of Messenger.

📅 Op 2 september ben ik bovendien te gast in de Bibliotheek van Kortrijk, waar ik over Taalmoord in debat ga met voormalig minister-president Geert Bourgeois en linguïst Freek Van de Velde.

Snel inschrijven is de boodschap!

👉 Inschrijven kan hier

Ik kijk ernaar uit om het boek met jullie te delen!

20.08.2026

De boekhandel is stervende, lang leve het boek!

Gisteren zat ik bij mijn uitgever Karl Drabbe van Ertsberg om de promotie van mijn nieuwe boek TAALMOORD (verschijnt in augustus) te bespreken. Altijd een fascinerend moment. Niet alleen het schrijven van een boek boeit me, maar ook alles wat daarna komt: de kaft, het papier, de promotie, de verkoop, de vraag of iemand het uiteindelijk ook leest.

Er is veel veranderd sinds mijn Brepols-jaren in de jaren negentig. Mijn functie had toen geen naam. Vandaag zou men het waarschijnlijk “marketing en sales” noemen, liefst in het Engels, omdat alles belangrijker klinkt in het Engels. In werkelijkheid deed ik van alles wat: auteurs begeleiden, meedenken over kaften en illustraties, oplages bepalen, promotiecampagnes uitwerken, boekhandels bezoeken, beurzen afschuimen. Het voordeel was dat je betrokken was bij het hele traject van een boek, van idee tot boekenkast.

Bij Brepols leerde je bovendien het vak aan de bron. Hoe drukken, vouwen en binden werkte. En als je iets niet wist, ging je gewoon naar de productie. Daar keken de mannen aan de machines soms geamuseerd naar de gedoctoreerde heren die Griekse en Latijnse teksten uitgaven, maar geen idee hadden wat hun eigen technische eisen betekenden. Mijn methode was eenvoudig: doen alsof ik niets wist. Dat was meestal ook zo. Respect tonen voor de vakman werkte wonderwel.

Zoals Herman van Veen ooit zong: “Alles wat ik weet, weet ik van een ander.” Het is een levenswijsheid die in een drukkerij nog beter werkt dan op een universiteit.

In die tijd werd van elk boek nog een dummy gemaakt: een blanco boekenblok waarmee je kon zien hoe papier, kaft en omvang samenwerkten. Ik heb er nog tientallen liggen van bijbels, kunstboeken en reisgidsen. Vandaag zijn het speelboeken voor de kleinkinderen. Onze oudste kleindochter wil schrijfster worden. Jong geleerd is oud gedaan.

En oplages? Die waren toen nog écht oplages. Duizenden exemplaren ineens, vervolgens jarenlang opgeslagen op pallets in magazijnen waar je een kleine gemeente kon huisvesten. Met jaarlijkse tellingen, restwaardeberekeningen en andere folkloristische rituelen waar accountants gelukkig van werden.

Wat ik misschien nog het meest mis, zijn de boekhandels. Ik bezocht er ooit zowat allemaal, in Vlaanderen en ver daarbuiten. Elke stad had zijn vaste parcours. Vandaag wandel ik soms door Antwerpen of Gent als een verdwaalde zombie langs adressen waar ooit prachtige boekhandels zaten. Veritas, Overdiep, Herckenrath, Intellect… verdwenen. Weg. Verdampt.

Dat waren nog winkels waar je een moeilijk boek kon bestellen of een verlanglijstje met antiquarische titels kon achterlaten. Vandaag krijg je soms al een zucht als je vraagt naar een boek dat niet in voorraad is. Men houdt zich liever bezig met de Top 10 van deze week, de boeken die gisteren op televisie passeerden en een handvol bestsellers waarvan de marges netjes samenvallen met de verkoopcijfers.

Wie geen Bart De Wever heet, geen worsten bakt zoals Jeroen Meus, sprakeloos is als Tom Lanoye, of met Bourgondische dan wel Napoleontische overdaad schrijft zoals Bart Van Loo en Johan Op de Beeck, vliegt na enkele maanden alweer uit de rekken richting retourzending.

Dat klinkt misschien wat zuur, maar eigenlijk is het vooral verdrietig. Want als boekenliefhebber – ik koop nog altijd minstens één boek per week, al tel ik ze niet meer om mijn geweten te sparen – mis ik de echte boekhandel. Niet de winkel als verkooppunt, maar de boekhandel als ontdekkingstocht.

Marc Didden schreef ooit een prachtige ode aan de boekhandel: Wie slim is vist hier. Daarin staat de mooie zin: “Omdat een goed boek een goede omgeving nodig heeft om zijn lezer te vinden, heeft God, of zijn manager, op een dag de boekhandel uitgevonden.”

Het boekje verscheen in 2012 en eindigt met de vraag: “Wie slim is vist hier, inderdaad. Maar wat als er straks geen vijver meer over is? En zelfs geen water?”

Veertien jaar later blijkt dat Marc Didden geen vraag stelde maar een diagnose. De zwanenzang van de boekhandel was toen al ingezet en het water in de vijver staat al meer dan een decennium laag. Gelukkig zijn er nog lezers. Voorlopig toch.

19.06.2026

Het boek dat een halve eeuw op zijn kans wachtte

De  Drie Maagdekens van Kaaster – De geheimen van een vergeten cultus

Op 14 juni 2025, precies één jaar geleden, reed ik naar de drukker om mijn boek De Drie Maagdekens van Kaaster – De geheimen van een vergeten cultus te laten drukken.

Notities over de heidense cultus van de Drie Maagdekens verzamelde ik al sinds mijn vijftiende. Over de oude Nederlandstalige teksten in de kapel schreef ik ooit een van mijn eerste artikels. Het stelde niet veel voor en was geschreven in moeizaam Nederlands. Maar elk begin is moeilijk.

Zoals dat gaat met nota’s en paperassen, lag deze documentatie vervolgens bijna een halve eeuw te sluimeren in mijn archief. Ik vond nooit de moed om er echt werk van te maken. Jarenlang was mijn excuus dat ik als bedrijfsleider geen tijd meer had om te schrijven.

Tot ik in 2010 een oplossing vond: dunne boekjes schrijven en die in eigen beheer uitgeven. Eén per jaar. Twintig uitgaven later zijn die publicaties uitgegroeid tot volwaardige boeken. Het pensioen en wat meer vrije tijd hebben daarbij zeker geholpen.

Mijn boek over de Drie Maagdekens schreef ik nog volgens die beproefde methode: in eigen beheer en met een doel. De bescheiden opbrengst gaat naar de restauratie van waardevol bouwkundig erfgoed in Frans-Vlaanderen.

Een boek over de kapel van Kaaster uitgeven had ik ooit beloofd aan mijn mentor, Cyriel Moeyaert. Als priester wist Cyriel dat ik ook de voorchristelijke oorsprong van de kapel zou onderzoeken. Toch moedigde hij mijn werk altijd aan. Dat is nooit een discussiepunt tussen ons geweest.

WAAROVER GAAT DIT BOEK?

In het hart van het Frans-Vlaamse Kaaster ligt een eeuwenoude kapel met een intrigerende naam: de Kapel van de Drie Maagden. Ooit was zij het centrum van een belangrijke volksverering. Tijdens de jaarlijkse ommegang trok de kapel meer dan 20.000 bedevaarders.

De christelijke legende die met de kapel verbonden is, voert ons terug naar een veel oudere wereld, waarin vrouwelijke godheden een belangrijke rol speelden. De zoektocht begint in Kaaster, maar leidt de lezer verder door Europa en naar het Indo-Europese pantheon.

NU ZONDER VERZENDKOSTEN

Het boek is in Vlaanderen uitsluitend verkrijgbaar bij de auteur. Het betreft een tweetalige uitgave (Nederlands-Frans) van 124 pagina’s, formaat 14 x 26 cm, met 23 illustraties.

De prijs bedraagt € 19,95. Normaal komen daar € 6 verzendkosten bij , maar wie vóór midden juli bestelt, betaalt geen verzendkosten.

Interesse? Stuur mij een bericht via Messenger of mail naar widopedia@hotmail.com.

Elk exemplaar dat rechtstreeks bij de auteur wordt besteld, wordt desgewenst persoonlijk gesigneerd op uw naam of op de naam van degene aan wie u het boek wilt schenken.

Met uw aankoop steunt u bovendien de restauratie van waardevol erfgoed in Frans-Vlaanderen.

14.06.2026

📚 Eerste drukproef van TAALMOORD is binnen

Van mijn uitgever Karl Drabbe van uitgeverij ERTSBERG ontving ik vandaag de eerste drukproef van mijn nieuwste boek:

Taalmoord
Over taal, gemeenschap en identiteit

In dit essay schrijf ik over de geschiedenis van onze taal in het gebied van de historische Franse Nederlanden, het huidige Frans-Vlaanderen; over de zwanenzang van de streektaal en de confrontatie met de standaardtaal, en hoe ik dit persoonlijk heb beleefd; en ten slotte over het debat rond streektaal en standaardtaal, en over wat de toekomst voor onze taal brengt.

Een (anoniem) citaat uit Taalmoord:

‘Talen zijn bruggen; wie ze niet spreekt blijft aan de overkant.’

👉 Het boek telt 183 pagina’s en verschijnt in september bij uitgeverij Ertsberg.

Volg regelmatig mijn Facebookpagina en op mijn blog widopedia.eu voor meer informatie over TAALMOORD.

Met bijzondere dank aan Karl Drabbe en het team van Ertsberg.

13.05.2026