“Een klootjesvolk in een apenland”

Vandaag opnieuw twee data uit mijn dagklapper die refereren naar ‘la Belgique de papa’:

• Op 03 mei 1888 kwam een nieuwe wet die de gedeeltelijke vernederlandsing van het geerecht in Vlaanderen wilde realiseren. De liberalen stemden toen tegen. De katholieke meerderheids stemde voor behalve de volksvertegenwoordigers van Limburg en Vlaams-Brabant.

• Op 03 mei 1967 -je leest goed, n de tweede helft van de twintigste eeuw – 137 jaar na de oprichting van het koninkrijk België, wordt de Nederlandse vertaling van de Belgische grondwet in het Staatsblad aangekondigd.

Deze week kon je nog lezen in De Standaard dat Gentse universiteitsprofessoren de lof blijven zingen  voor de oerBelgische historicus  Pirenne die tot in de jaren twintig een Nederlandstalige universiteit in Gent niet zag zitten.

En ook deze week vernamen we dat het officiële Belgische WK  liedje  ‘ Kiss the grass’ heet, zogezegd “met een moderne anthem-stijl (?) dat – en ik citeer -de  taalgrens overstijgt.”  In verstaandbare Vlaams betekent dat dat het Nederlands niet voorzien is. Wel “een Frans-Engels” debiele tekst. Tenzij je ‘allez, allez, allez’ vervolgd door ‘ la, la, la’ (of is het omgekeerd) als Nederlands beschouwt.

Een elite en een volk, voorlopig nog de  meerderheid in dit land, die zich tot vandaag zo laat behandelen  verdient inderdaad het predicaat die ik vroeger in Vlaamse middens wel eens hoorde: een klootjesvolk in een apenland.

03.05.2026