De ronde van Frankrijk: kampioenen en helden van bij ons

Op 8 juli 1914 reden de renners in de Ronde van Frankrijk de zesde etappe. Ook toen trok het peloton door de Pyreneeën, van Bayonne naar Luchon. Deze heroïsche rit was maar liefst 326 kilometer lang. Stel je dat eens voor!

Die dag kleurden een Vlaming en een Waal de wedstrijd. Marcel Buysse kwam als eerste boven op de eerste beklimming van de dag. Daarna nam Firmin Lambot het initiatief en won hij de zware Pyreneeënrit in 14 uur en 33 minuten.

De Ronde van Frankrijk van 1914 werd voor het tweede jaar op rij gewonnen door de Anderlechtenaar Philippe Thys. Hij zou de Tour nog een derde keer op zijn naam schrijven, in 1920.

De editie van 1914 was de laatste vóór de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de oorlogsjaren werd de Tour niet georganiseerd. Firmin Lambot zou later zelf de Ronde van Frankrijk winnen, in 1919 en 1922. Bij die tweede eindzege was hij 36 jaar oud. Tot op vandaag is hij daarmee de oudste Tourwinnaar ooit.

Ook voor Marcel Buysse was 1914 een uitzonderlijk jaar. Enkele maanden vóór de Tour had hij de tweede editie van de Ronde van Vlaanderen gewonnen.

Aan de start stond ook Charles Crupelandt, de legendarische “Stier van het Noorden” uit Wattrelos. Hij had in het voorjaar van 1914 voor de tweede keer Parijs-Roubaix gewonnen, na een eerdere zege in 1912. Na de Tour trok hij naar het front. Hij overleefde de oorlog en werd onderscheiden met het Croix de Guerre voor zijn moed. Nog altijd draagt de laan die naar de iconische velodroom in Roubaix leidt zijn naam: Avenue Charles Crupelandt.

De Tour van 1914 kreeg achteraf een tragische betekenis. Enkele weken na de aankomst brak de Eerste Wereldoorlog uit. Van de 145 renners die dat jaar aan de start verschenen, zouden minstens vijftien de oorlog niet overleven. Onder hen waren ritwinnaar Émile Engel en oud-Tourwinnaar, de Luxemburger François Faber. Achter de heroïsche sportverhalen schuilde een generatie die enkele maanden later door de geschiedenis werd meegesleurd.

08.07.2026