Op 14 juni 2025, precies één jaar geleden, reed ik naar de drukker om mijn boek De Drie Maagdekens van Kaaster – De geheimen van een vergeten cultus te laten drukken.
Notities over de heidense cultus van de Drie Maagdekens verzamelde ik al sinds mijn vijftiende. Over de oude Nederlandstalige teksten in de kapel schreef ik ooit een van mijn eerste artikels. Het stelde niet veel voor en was geschreven in moeizaam Nederlands. Maar elk begin is moeilijk.
Zoals dat gaat met nota’s en paperassen, lag deze documentatie vervolgens bijna een halve eeuw te sluimeren in mijn archief. Ik vond nooit de moed om er echt werk van te maken. Jarenlang was mijn excuus dat ik als bedrijfsleider geen tijd meer had om te schrijven.
Tot ik in 2010 een oplossing vond: dunne boekjes schrijven en die in eigen beheer uitgeven. Eén per jaar. Twintig uitgaven later zijn die publicaties uitgegroeid tot volwaardige boeken. Het pensioen en wat meer vrije tijd hebben daarbij zeker geholpen.
Mijn boek over de Drie Maagdekens schreef ik nog volgens die beproefde methode: in eigen beheer en met een doel. De bescheiden opbrengst gaat naar de restauratie van waardevol bouwkundig erfgoed in Frans-Vlaanderen.
Een boek over de kapel van Kaaster uitgeven had ik ooit beloofd aan mijn mentor, Cyriel Moeyaert. Als priester wist Cyriel dat ik ook de voorchristelijke oorsprong van de kapel zou onderzoeken. Toch moedigde hij mijn werk altijd aan. Dat is nooit een discussiepunt tussen ons geweest.
WAAROVER GAAT DIT BOEK?
In het hart van het Frans-Vlaamse Kaaster ligt een eeuwenoude kapel met een intrigerende naam: de Kapel van de Drie Maagden. Ooit was zij het centrum van een belangrijke volksverering. Tijdens de jaarlijkse ommegang trok de kapel meer dan 20.000 bedevaarders.
De christelijke legende die met de kapel verbonden is, voert ons terug naar een veel oudere wereld, waarin vrouwelijke godheden een belangrijke rol speelden. De zoektocht begint in Kaaster, maar leidt de lezer verder door Europa en naar het Indo-Europese pantheon.
NU ZONDER VERZENDKOSTEN
Het boek is in Vlaanderen uitsluitend verkrijgbaar bij de auteur. Het betreft een tweetalige uitgave (Nederlands-Frans) van 124 pagina’s, formaat 14 x 26 cm, met 23 illustraties.
De prijs bedraagt € 19,95. Normaal komen daar € 6 verzendkosten bij , maar wie vóór midden juli bestelt, betaalt geen verzendkosten.
Interesse? Stuur mij een bericht via Messenger of mail naar widopedia@hotmail.com.
Elk exemplaar dat rechtstreeks bij de auteur wordt besteld, wordt desgewenst persoonlijk gesigneerd op uw naam of op de naam van degene aan wie u het boek wilt schenken.
Met uw aankoop steunt u bovendien de restauratie van waardevol erfgoed in Frans-Vlaanderen.
14.06.2026
Op 18 september 1567 lagen de geuzen in een hinderlaag op het kapellekerkhof van Kaaster, dat toen nog bij de kapel lag. Dat gebeurde met de bedoeling de Drie Maagdenkapel te plunderen.
De torenwachter van Kaaster sloeg alarm en de geuzen werden afgeweerd. Enkele dagen later keerden ze terug, en ditmaal werd de kapel — samen met het mausoleum van de Drie Maagden — volledig verwoest. Ook het beeld van Onze-Lieve-Vrouw werd vernield. Het huidige beeld in de kapel vervangt het oorspronkelijke en draagt daarom het jaartal 1568. De schilderijen die het verhaal van de legende illustreren, werden gelukkig gered.
Meer over de kapel van de Drie Maagden van Kaaster leest u in mijn nieuwste boek De Drie Maagdekens van Kaaster, de geheimen van een vergeten cultus.
Meer info over dit tweetalige boek vindt u op mijn blog: widopedia.eu.
Op 4 oktober om 17 uur wordt mijn boek voorgesteld in de Kapel van de Drie Maagden van Kaaster. U bent van harte welkom!
18.09.2025

Lees dit artikel ook op Doorbraak: https://doorbraak.be/drie-maagden-kwamen-uit-engeland
Vandaag neem ik u mee naar een bijzondere plaats van herinnering: de Kapel van de Drie Maagden van Kaaster. De kapel staat in het centrum van het dorpje Kaaster (Caestre), gelegen tussen Duinkerke en Rijsel, op de oude heerbaan die van Belle (Bailleul) naar Kassel loopt, in vogelvlucht nog geen tien kilometer van de huidige Belgisch-Franse grens.
Het is een gebouw ontstaan uit een oude legende die haar heidense oorsprong moeilijk verbergt, en in vroeger eeuwen dezelfde aantrekkingskracht bezat als Scherpenheuvel.
Het moet zijn dat de kapel iets bijzonders betekent voor de mensen hier want grote bloempotten versieren de ingang. De kapel, een van de oudste in Vlaanderen, was belangrijk genoeg om te worden vermeld op alle kaarten vanaf de zestiende eeuw. De toren in gele baksteen contrasteert met de rest van het gebouw. Ze stamt uit de negentiende eeuw en vervangt een bouwvallige voorganger uit de dertiende eeuw.
Het middenstuk, het oudste deel van het gebouw, toont nog Romaanse invloeden en dateert uit de vijftiende eeuw. Een vuurslag in bakstenen, symbool van de Bourgondiërs, gemetseld in een muur, bevestigt dit. Maar de cultusplaats is veel ouder. Enkele ijzerzandstenen in de onderbouw zijn sporen van een vroegere constructie. Achteraan is het hoger opgetrokken koor een latere uitbreiding.
In de kapel van Kaaster hangt een bijzondere sfeer. ‘Je moet niet gelovig zijn om dat te beamen,’ zei me onlangs nog een inwoonster uit het dorpje. Binnen vallen vooral de schilderijen op die de legende van de Drie Maagden uitbeelden.
een mooi voorbeeld van zinvol Vlaams engagement
Deze zes schilderijen werden vijfentwintig jaar geleden gerestaureerd op initiatief van de werkgroep de Nederlanden. Twee ervan werden onderhanden genomen door de Koninklijke Academie van Schone kunsten in Gent. De vier overige zijn reconstructies uitgevoerd door de Gentse schilder-restaurateur Bart Verbeke; een mooi voorbeeld van zinvol Vlaams engagement.
De teksten die bij de schilderijen horen vertellen in keurig Nederlands de christelijke legende waar de kapel haar naam aan ontleent. Drie gezusters, afkomstig uit het koninkrijk Mercia in Engeland, waren onderweg naar Rome. Ze werden in de bossen van Kaaster vermoord door huurmoordenaars. Een blinde ridder uit de omgeving, na een verschijning van Onze-Lieve-Vrouw en door vogels begeleid, kwam ter plaatse, wreef zijn ogen met het bloed van de drie zusters, en kreeg zijn zicht terug. Uit dankbaarheid besloot hij een kapel te bouwen.
Een beetje onopvallend, in het middelste gedeelte van de kapel, zie je in de donkere vloer een in witte vloertegels uitgespaarde plek. Volgens de overlevering werden daar de drie zusters vermoord en begraven.
Het valt op dat op de glasramen en schilderijen na, weinig wordt gedaan om de aandacht te vestigen op de Drie Maagden. Integendeel: centraal boven het altaar staat een beeld van Onze-Lieve-Vrouw, en helemaal onderaan, onder het altaar dus, worden de drie zusters afgebeeld.
Vreemd, want in alle documenten wordt het gebouw als de Kapel van de Drie Maagden aangeduid, en niet zoals vandaag in het Frans, Kapel van Onze-Lieve-Vrouw. Men weet ook uit vroege bronnen dat het altaar voor Onze-Lieve-Vrouw oorspronkelijk kleiner was en ondergeschikt aan de cultus van de Drie Maagden.
We hebben hier te maken met een aloude, voorchristelijke cultus die eerst in de Karolingische tijd, en nadien stap voor stap, werd gekerstend. De moord op de drie zusters zou hebben plaatsgevonden op acht december 819, ofwel vijf jaar na het overlijden van Karel de Grote.
Zo ging een heidense cultus, met een duwtje van de contrareformatie, over in een traditionele, christelijke traditie.
Maar deze datum is enkel te verstaan als het tijdstip van de definitieve kerstening van de site, met de bouw van een eerste kapel, het symbolisch begraven van de heidense maagden, en de verschijning van Onze-Lieve-Vrouw in het verhaal. De tijd deed de rest, geholpen door vele historici die het eerste leven op aarde laten beginnen met de kerstening. Zo ging een heidense cultus, met een duwtje van de contrareformatie, over in een traditionele, christelijke traditie.
De traditie van drie gezusters komt nochtans in allerlei vormen veelvuldig voor in de Nederlanden en Duitsland. Ze noemen in alle talen ‘Drei Jungfrauen,’ ‘Trois Maries’ en ‘Drie Maagden of Gezusters’. Enkele voorbeelden: in Limburg, heb je de drie gezusters van Brustem, Rijkel en Zepperen, van Herkenrode, of van Hakendover. Dicht bij Kaaster, in de West-Vlaamse bergen, loopt het paardje Malegijs tussen Ieper en de Kemmelberg met op zijn rug Drie jonkvrouwen.
De drie gezusters zijn verwant met de drie nornen uit de Keltisch-Germaanse traditie, en met de Romeinse Parcae en de Moirae van het Griekse Pantheon, zogenaamde schikgodinnen die verleden, heden en toekomst, en dus het lot van mensen en goden bepalen.
In de negentiende eeuw werd onderzoek gedaan naar de plaats waar de drie maagden zouden zijn vermoord. De opgravingen gebeurden nogal amateuristisch. Men maakte toen melding van enkele vondsten: een mes of wapen, gebeente van gevogelte en van een soort gebak dat leek op een anijskoek.
De plaats of put werd niet verder onderzocht of gemeten. Wellicht gaat het hier niet om een graf maar om een offerschacht waar resten van dieren en voorwerpen aan de goden werden geofferd. Een offerschacht had de functie van een doorgeefluik naar de krachten van de onderwereld.
Ook nooit onderzocht maar zeer opvallend: de vier centrale straten van Kaaster die leiden naar de kapel vormen een trapezium waarvan de afmetingen overeenkomen met wat men in de Germaanse landen een ‘Vierheckeschanz’ of openluchtheiligdom noemt.
Alles wijst erop dat we hier te maken hebben met sporen van een boeiende voorhistorische site die spijtig genoeg nooit ernstig is onderzocht.
Algemeen wordt aangenomen dat de naam Kaaster terugslaat op een Romeins castrum of militair kamp om de heerbaan te bewaken. De vraag blijft of, voorafgaand aan de aanwezigheid van Romeinse soldaten, de oorsprong van het dorp niet te zoeken is in een aloude heidense cultusweide van Keltische stammen die in het naburige Heuvelland versterkingen bezaten. Alles wijst erop dat we hier te maken hebben met sporen van een boeiende voorhistorische site die spijtig genoeg nooit ernstig is onderzocht.
Een volgend artikel brengt ons bij een bijzonder monument op de nabijgelegen Kasselberg.
15.08.2021