De subsidies voor de IJzertoren gehalveerd

“Je moet consequent zijn,” verklaarde N-VA-minister Ben Weyts vandaag, alsof hij net het warm water had uitgevonden. Met deze woorden gaf hij zijn zegen aan de halvering van de jaarlijkse subsidie voor de IJzertoren. Een staaltje politieke logica dat ongetwijfeld als muziek in de oren klinkt van socialistisch cultuurminister Caroline Gennez — die wellicht niet had durven dromen over zoveel Vlaams enthousiasme.

De IJzertoren, symbool van Vlaamse emancipatie, opgebouwd uit bloed, zweet en spaargeld van duizenden verenigingen en geëngageerde burgers, wordt dus vakkundig ontmanteld — niet door Belgische unitaristen, maar door een Vlaamse regering onder leiding van een partij die ooit beweerde de Vlaamse Beweging te belichamen. Ironie, iemand?

Blijkbaar is er in dit land wél geld voor allerhande ‘inclusieve’ projecten, identiteitsfluïde kunstinstallaties en het eeuwige zwarte gat genaamd Brussel. Maar voor de IJzertoren — het vlaggenschip van de Vlaamse strijd voor zelfbestuur — kon er plots geen 400.000 euro meer af. Dat is dus wat men bedoelt met prioriteiten stellen.

Laat ons hopen dat mijn N-VA-vrienden nu niet ineens in een kramp schieten om hun partij te verdedigen. Misschien zelfs, net als Ben, op tafel kloppen van overtuiging — hoewel ik eerder hoop dat ze kloppen van schaamte. Kleine tip: een partij die jaarlijks miljoenen aan partijfinanciering ontvangt uit naam van het Vlaamse volk, zou misschien 200.000 euro kunnen afstaan om de IJzertoren overeind te houden. In plaats van telkens weer de rug te rechten voor het partijbelang.

En als dat allemaal niet kan? Dan stel ik voor dat men de IJzertoren gewoon teruggeeft aan haar rechtmatige eigenaar: het Vlaamse volk.

Wie zich hier niet in kan vinden, mag zich vrij voelen om deze pagina te verlaten. Ook ik moet consequent zijn, nietwaar Ben?

24.09.2025