Antoon van Wildenrode: “uit alle dalen der herinnering”

Op 28 juni 1918 werd Cyriel Coupé geboren in Moerbeke-Waas. Onder het pseudoniem Antoon van Wilderode verwierf hij grote bekendheid als dichter, vertaler, tekstschrijver en veelgevraagd redenaar binnen de Vlaamse Beweging.

Van Wilderode studeerde klassieke filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven en werd priester-leraar aan het Sint-Jozefscollege in Sint-Niklaas. Als dichter vond hij zijn inspiratie vooral in het Waasland, het landschap van zijn jeugd.

Tot zijn bekendste dichtbundels behoren De moerbeitoppen ruisten (1944), Het land der mensen (1953) en Dorp zonder ouders (1980), waarvoor hij in 1981 de Staatsprijs ontving. Zijn Verzamelde gedichten 1943-1973 verschenen in 1974. Voor zijn vertalingen van Vergilius’ Bucolica en Aeneis ontving hij in 1975 een eredoctoraat van de KU Leuven.

Wie ‘Lied van mijn land’ zingt, zingt een tekst van Antoon van Wilderode.

LIED VAN MIJN LAND

1. Lied van mijn land ‘k zal u altijd horen
   uit alle dalen der herinnering,
   over de heuv’len van ruisend koren
   en de rivier in haar steigering.

keerzang:
Liefelijk land, in de bruisende horen
hoor ik u Vlaand’ren en zing en zing.
Liefelijk land, in de bruisende horen
hoor ik u Vlaand’ren en zing en zing.

2. Lied van mijn land ‘k zal u altijd horen
   uit alle dorpen in de deemstering,
   en uit de warmte der huizen ronde de toren
   onder de huif van de zomerwind.
3. Lied van mijn land ‘k zal u altijd horen,
   lied van verlangen en vertedering,
   dat met de kind’ren altijd herboren,
   zacht met de doden tot zaad verzinkt.

En ook zijn ‘Verweer’ klinkt als een levensmotto:

VERWEER

…..

Ik ben niet zozeer uit op een gevecht,
maar wat niet goed is, vrienden, noem ik slecht
en wat mijn tegenstanders ook beweren
ik ga, zolang ik leef, mijn eigen weg!

Antoon van Wilderode overleed op 15 juni 1998 in Sint-Niklaas.

28.06.2026