De Gaulle en de clan Mac Cartan

Op 28 april 1969 trekt Charles de Gaulle zich, na zijn verloren referendum over regionalisering, definitief terug als president van Frankrijk.

Een maand later “verdwijnt” hij voor een merkwaardige reis naar Ierland. Later verklaart hij daarover: “Het was mijn instinct dat me naar Ierland bracht.”

Hij was er op zoek naar zijn wortels: een van zijn overgrootmoeders droeg de naam Mac Cartan.

De Mac Cartans, heren van Kinelarty in het zuiden van het graafschap Down (in Ulster), stonden bekend als felle tegenstanders van de Engelse overheersing. In de 17e eeuw sloegen ze op de vlucht en vestigden zich onder meer in Frankrijk.

De Gaulle koesterde bovendien grote bewondering voor Daniel O’Connell (1775–1847), bijgenaamd The Liberator. Zijn grootmoeder schreef zelfs een biografie over hem.

Misschien verklaart dat iets van de bijna mythische invulling die De Gaulle gaf aan het Franse nationale gevoel, zijn wantrouwen tegenover het Verenigd Koninkrijk — het “perfide Albion” — en zijn koppige, rebelse karakter als een echte Einzelgänger op het wereldtoneel.

Tijdens zijn bezoek bracht De Gaulle een opvallende toost uit:
“Ik hef het glas ter ere van Ierland… van heel Ierland.”

Die laatste woorden werden in de persverslagen opvallend genoeg vergeten — of gewoon weggelaten.

28.04.2026