Geen Frans in Vlaanderen zonder Nederlands in Frans-Vlaanderen

Mijn antwoord aan de minister-president (vervolg)

Ik ga verder met mijn analyse van het antwoord van minister-president Matthias Diependaele op de vragen van VB-volksvertegenwoordiger Kristof Slagmuder in het Vlaams parlement. Mijn derde stuk gaat over het overleg met de lokale spelers en de financiële steun, zoals door de minister-president in zijn antwoord geformuleerd.

OVER EEN RONDE TAFEL

Minister-president Diependaele verwijst naar een rondetafel in 2024 met lokale actoren, docenten Nederlands, de diplomatieke vertegenwoordiger van de Vlaamse Gemeenschap en van de Taalunie. Niet toevallig was ik aanwezig op deze rondetafel.

Er werd toen intens gedebatteerd. Er werden ook kritische vragen gesteld over visie, mogelijkheden en beleid inzake Frans-Vlaanderen. Maar wat is er verder van al deze vragen en interessante stellingen geworden? Eigenlijk niets. Het was, zoals dikwijls, praten voor de vaak.

De door de minister-president gesuggereerde rode draad tussen deze rondetafel en projecten in Duinkerke of de gesprekken met de ‘Académie de Lille’ (Rijsel, ook voor de Vlaamse regering) is louter denkbeeldig en hoort bij de retoriek van het moment.

OVER SUBSIDIES

Minister-president Diependaele noemt een instelling en een vereniging als gelukkige ontvangers van subsidies: het Huis van het Nederlands in Belle en de Andries Stevenkring voor zijn opleidingen Nederlands in het lager onderwijs.

Ik ben goed geplaatst als medestichter van de Andries Stevenkring en als bescheiden sponsor van opleidingen Nederlands in de regio om te schrijven — en ik weeg mijn woorden — dat armoede troef is. De centen waar Diependaele over spreekt, gaan in het beste geval over het vullen van gaten en aalmoesjes via achterpoortjes.

Voor wie eraan twijfelt: ik heb dit nagekeken bij de betrokken actoren voor ik dit schreef.

Van mijn weinig bemiddelde ouders heb ik geleerd dankbaar te zijn als ik iets krijg. En ook dat alle kleintjes helpen. Maar hier is geen sprake van georganiseerde hulp van de Vlaamse regering die naam waardig.

Leraarsopleidingen ondersteunen, zoals het momenteel gebeurt, is uiteraard welkom. Het zou nog mankeren dat dit niet zou kunnen. Maar je kan dat moeilijk een grensoverschrijdend cultuurproject van omvang en allure noemen.

Ik herinner mijn lezers eraan dat in de zogenaamde Hauts-de-France, tussen haakjes een van de belangrijkste partners van Vlaanderen inzake economie, het aanleren van de Nederlandse taal 0,0001% van de studerende jeugd betreft, om het uit te drukken zoals Contador.

Dat komt omdat Frankrijk dit maximaal afremt achter de schermen en het Nederlands als vreemde taal benadert. In mijn jeugd was dat de zoveelste taal, na Engels, Duits, Spaans, Arabisch, Russisch, Chinees en Hebreeuws.

Terwijl Vlaanderen in zijn broek doet van de schrik om de Fransen diplomatisch aan te spreken dat ze beter kunnen. En dat de Vlaamse regering — terwijl die met miljarden speelt — en de Vlaamse en Heel-Nederlandse beweging iets op poten zouden moeten zetten via welke wegen ook.

Het te volgen voorbeeld, aangepast aan onze tijd, is uiteraard de actie van het Komitee van Frans-Vlaanderen (KFV) in de tweede helft van de vorige eeuw. Nota bene was het KFV een privé-initiatief, geleid door onbezoldigde vrijwilligers.

Waar zijn ze in Vlaanderen: de Luc Verbeke, André Demedts, Jozef Deleu en Cyriel Moeyaert van onze tijd?

HET FRANS IN VLAANDEREN AFSCHAFFEN?

Er zijn trouwens wapens genoeg om de Franse instanties duidelijk te maken dat het welletjes is. Ik geef een voorbeeld: waarom moet men in Vlaanderen het Frans in het lager onderwijs als eerste vreemde taal blijven verplichten, als Frankrijk geen reciprociteit voorziet voor het Nederlands in de Hauts-de-France?

Opgelet: ik vraag hier niet om het Frans af te schaffen. Ik vraag om het Nederlands als tweede of derde taal in de Franse scholen van Noord-Frankrijk te veralgemenen.

Ook vraag ik om de Raad van de Hauts-de-France diplomatisch te benaderen om het Nederlands te laten erkennen als streektaal naast het West-Vlaams, zoals dat reeds het geval is voor het Duits naast de streektalen van de Elzas.

Er is in Vlaanderen een V-partij aan de macht. Dat moet zich kunnen vertalen in een ambitieus en positief Vlaams-Europees cultuurproject in en voor Frans-Vlaanderen.

Een project dat Vlaanderen, zijn taal en cultuur doet uitstralen tot in Duinkerke, Rijsel en Parijs. Over de schreve wordt door Frankrijk al eeuwen een taalmoord, een moord op onze taal gepleegd. Dat los je niet op met aalmoezen, mijnheer de minister-president.

04.07.2026