Het Nederlands verbindt, het dialect verdeelt

Het wordt me dikwijls gevraagd tijdens mijn lezingen: welke Frans-Vlaamse verenigingen en groepen verdienen onze steun. Ieder zingt als hij gebekt is en de gedachten zijn vrij. Op zo een vraag antwoord ik met de criteria die ik zelf hanteer. Ik maak een onderscheid tussen:

Enerzijds:

verenigingen en activiteiten die eng Frans-regionalistisch denken – groepen die blijven steken aan de Frans-Belgische grens, uit angst voor de buren – Lobby’s die het Vlaams dialect promoten ten koste of tegen de standaardtaal – mensen die onze identiteit reduceren tot goedkope folklore voor de eendagstoerist.

Anderzijds:

verenigingen en activiteiten die gaan voor de promotie van het Nederlands, naast de streektaal en die de erkenning van het Nederlands als regionale taal en als taal van de buren steunen – groepen die wel over de schreve heen kijken richting Vlaanderen en Nederland – mensen die niet eng Frans-regionalistisch of nationalistisch denken en de Nederlandse Gedachte zien als een culturele en economische uitweg voor Frans-Vlaanderen.

Dat zijn, samengevat, mijn criteria en dat is wat ik antwoord als me de vraag wordt gesteld.

Naar de woorden van Maurits Sabbe (1873–1938) voeg ik eraan toe: het Nederlands verenigt, het dialect verdeelt. Het is onze taak om te bouwen aan een gemeenschap die verder kijkt dan de grens.

18.01.2026