Donkere bossen en korenvelden,
ronden zich rond in brede kernen.
Weiden, struiken, bomen klaar,
wachten op het hoogste jaar.
Wegen gaan in grijze verte,
boven wolken en gesternte,
in de zomernacht.
Gods zon met vreugd en kracht,
heeft haar machtige baan gebracht,
om de eeuwige wil te volbrengen,
en ons naar de herfst te wenden.
De rijpe graanaren buigen neer,
ze tonen het leven, keer op keer,
vanaf het begin.
Reik je handen uit, en snel!
we vieren de zonnewende wel.
Steek samen het vuur aan,
Ver in het land, zo ver, zo gaan.
Gloeit als dank de moeder Aarde,
licht dat het hele huis bewaarde,
door de loop van het jaar.
Vrij vertaald naar het Duitstalig gedicht “Sommer – Sonnewende” van L. Stengel.
(Vertaling Wido Bourel)
21.06.2025