De Ramp

In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 wordt Nederland getroffen door de allesverwoestende watersnoodramp. Vooral Zeeland, maar ook delen van Zuid-Holland en Noord-Brabant, worden zwaar getroffen. Meer dan 130 dorpen lopen onder water. In totaal komt naar schatting 150.000 tot 200.000 hectaren land blank te staan.
Het dodental in Nederland bedraagt 1.836 slachtoffers. Meer dan 100.000 mensen moeten hun huizen ontvluchten. Ook in Vlaanderen en Groot-Brittannië vallen doden.

De solidariteit met Nederland is groot. Twee bataljons Franse geniesoldaten worden uitgezonden om hulp te bieden. Onder hen bevinden zich ook enkele Frans-Vlamingen. Een van hen is Jacques Boddaert uit mijn dorp Kaaster. De omvang van de ramp, de vele doden en het lot van de ontredderde daklozen maakten op de toen nog zeer jonge soldaat diepe indruk.

Jacques was trots — en terecht — op de oorkonde die hij van de Nederlandse regering ontving en zorgvuldig bewaarde. Ze was opgesteld in het Nederlands, een taal die hij niet kon lezen. Ooit kende hij de betekenis, maar die was in de loop der jaren vervaagd.

Begin jaren zeventig fungeerde ik in het dorp als officieuze tolk en vertaler van het Nederlands. Op een dag vroeg Jacques mij op zijn boerderij om zijn oorkonde te vertalen. Ze hing bij hem thuis aan de muur, en hij drong erop aan dat ik de tekst in aanwezigheid van de hele familie voorlas:

“Als uiting van onze bijzondere
dank en waardering voor de
krachtige medewerking en onverdroten
ijver, betoond bij de hulpverlening,
tijdens de watersnood van februari 1953.”

Alleen de Sint-Elisabethsvloed van november 1421, waarbij naar schatting 100.000 mensen omkwamen, was mogelijk van nog grotere omvang.

01.02.2026