Jacob Grimm: “Een volk dat geen verleden wil hebben, vindt ook geen toekomst”

Op 4 januari 1785 werd Jacob Grimm geboren in Hanau, in Hessen. Grimm was jurist, taalkundige, lexicograaf en docent. Samen met zijn broer Wilhelm (1786–1859) ging hij de geschiedenis in als de Gebroeders Grimm.

Beide broers speelden een cruciale rol in de Duitse taal- en cultuurgeschiedenis. Hun verzameling Kinder- und Hausmärchen (bekend als Grimm’s Sprookjes) werd wereldberoemd en legde de basis voor het bewaren van volksoverlevering.

Jacob Grimm was een pionier van de Germaanse taalwetenschap. Hij werkte mee aan het monumentale Deutsches Wörterbuch, een omvangrijk woordenboek van de Duitse taal. Andere belangrijke werken van hem zijn onder meer Deutsche Grammatik en studies over Duitse spelling.

BANDEN MET FRANS-VLAANDEREN

Grimm was corresponderend lid van het Comité Flamand de France in een periode waarin deze vereniging een strijdbare Vlaamse stem probeerde te vormen. Hij onderhield vooral contact met de Frans-Vlaming Lodewijk de Baecker (1814–1896), een dissident binnen het toen al lauwe CFF.

Het was ook Grimm die de naam Ludwigslied gaf aan een van de oudste Germaanse rijmdichten uit de negende eeuw. Dit werk, een belangrijke getuige van vroege Frankische en Germaanse literatuur, werd herontdekt door Heinrich Hoffmann von Fallersleben (1798–1874) in de bibliotheek van Valenciennes.

Jacob Grimm overleed op 20 september 1863 in Berlijn. Zijn werk blijft een hoeksteen van de moderne taalkunde en volkscultuur.

04.01.2026