Van spraakverwarring tot taalmoord…

Een journalist van de Noord-Franse krant La Voix du Nord, Pierre-Laurent Flamen – let op de familienaam – schreef op 25 juli een merkwaardig, maar tegelijk onthullend stuk over onze taal over de Schreve.

Hij vertelt over een bezoek aan een apotheek in Rijsel. De winkel zit vol. Het aanschuiven duurt eindeloos. Hij vangt flarden op van een gesprek. Volgens hem gaat het om een bijzonder taaltje: ‘Frans met een Belgisch accent’. Dat zou ook de reden zijn voor de lange wachtrij. ‘Het zijn Vlamingen die hun dialect spreken’, schrijft hij. Hij voegt eraan toe dat zij cosmetica in Rijsel komen kopen omdat in Vlaanderen alle winkels gesloten zijn wegens 21 juli.

Zo’n staaltje van arrogante onkunde lokt terecht verontwaardiging uit bij Frans-Vlamingen. Maar tegelijk moeten zij ook in eigen boezem kijken. Jarenlang hebben sommigen zelf de spraakverwarring gevoed. Als het Vlaams van de Westhoek wordt voorgesteld als een aparte regionale taal, los van het Nederlands, en het Nederlands zelfs als een vreemde taal wordt beschouwd, dan hoeven we niet verbaasd te zijn dat een journalist niet meer weet waarover hij schrijft.

De werkelijkheid is nochtans eenvoudig. Het Nederlands is de taal van 25 miljoen Europeanen. Het Vlaams van de Westhoek is een van de streektalen van dat Nederlands. Niet meer, maar ook niet minder.

Ik val in herhaling, omdat de boodschap blijkbaar nog altijd nodig is. Zolang Frans-Vlamingen de verwarring zelf blijven voeden en zolang de Vlaamse en Nederlandse overheid – met de Taalunie voorop – weigeren het Nederlands in Noord-Frankrijk zichtbaar en bekend te maken, zullen dit soort dwalingen blijven opduiken. Niet alleen in La Voix du Nord, maar ook in kringen die beweren het Vlaams te verdedigen.

De leuze van de vereniging Hekkerschreeuwen, die Jan Pol Sepieter en ik in 1973 bedachten, blijft daarom actueler dan ooit:

“Ons Vlaamsch is een dialect van het Nederlands, de taal van 25 miljoen Europeanen.”

In augustus verschijnt mijn essay TAALMOORD. Over taal, identiteit en gemeenschap. Het vertelt hoe en waarom ik als Frans-Vlaming Nederlands heb geleerd, en waarom taalverlies nooit alleen over woorden gaat, maar ook over identiteit, geschiedenis en gemeenschap.

27.07.2026