Ver weg liegt lekker

Van Lieve Devijver, weduwe van Willy Kuijpers, kreeg ik enkele boeken over Frans-Vlaanderen cadeau. Ze komen uit de bibliotheek van onze betreurde vriend. Een bijzonder waardevol geschenk, waarvoor ik Lieve erg dankbaar ben.

Twee boeken zijn ingebonden jaargangen van de KFV-Mededelingen. Ideaal om opnieuw te grasduinen in die rijke bron van informatie over het reilen en zeilen in en rond Frans-Vlaanderen. Daarbij doken ook herinneringen op die ik zelf niet meer zo scherp voor de geest had.

Zo organiseerde ik in 1973-1974 een opleiding Nederlands in Kaaster. Met de volle steun van de Vlaamsgezinde burgemeester, mevrouw Gournay-Demey, kreeg ik daarvoor zowat het hele gemeentehuis ter beschikking. Haar vader was bevriend met Jean-Marie Gantois en was een vooraanstaand lid van het Vlaams Verbond van Frankrijk.

De cursus maakte deel uit van de vrije opleidingen van het Komitee voor Frans-Vlaanderen. Het KFV zorgde voor het lesmateriaal, de leraren en de vergoedingen. Zelf nam ik de lessen in Kaaster voor mijn rekening, af en toe geholpen door Cyriel Moeyaert, die graag bijsprong wanneer dat nodig was.

In de KFV-Mededelingen lees ik dat de opleiding twaalf cursisten telde in het eerste niveau en zeven in het tweede. Dat waren de volhouders. Oorspronkelijk waren er meer: een vijftiental in het eerste niveau en een tiental in het tweede. Ik werkte het liefst met de cursisten die echt gemotiveerd waren. De anderen hield ik niet tegen.

Enkele namen springen vandaag nog altijd in het oog: gemeentesecretaris Michel Leschaeve, Jean-Paul Couché – later de bezieler van de Akademie voor Nuze Vlaamsche Taele – en Jean-Charles Decoopman.

Toen ik in de tweede helft van 1974 naar Nederland en Vlaanderen vertrok om mijn taalervaring te verdiepen, droeg ik de opleiding over aan… Jean-Paul Couché en Jean-Charles Decoopman.

Ik herhaal: de opleiding Nederlands. Niet West-Vlaams.

De proef op de som staat zwart op wit in de KFV-Mededelingen (jaargang 4, nr. 3, december 1976, blz. 33). Daar schrijft Jean-Charles Decoopman:

“Sinds die dag onderwijs ik de Nederlandse taal in Kaaster, met de hulp van mijn vriend Jean-Paul Couché.”

Duidelijker kan moeilijk. Twee jaar na mijn vertrek werd in Kaaster dus nog altijd Nederlands onderwezen. Dat blijkt uit de KFV-Mededelingen zelf. De bewering dat het om een opleiding West-Vlaams zou zijn gegaan, vindt daarin alvast geen bevestiging. Als ik me niet vergis, heeft het KFV tijdens zijn bestaan alleen opleidingen Nederlands georganiseerd en niets anders.

De Nederlandse schrijver Toon Kortooms wist het al:

“Ver weg liegt lekker.”

30.07.2026