Op 6 juni 1580 werd in Herk-de-Stad de Zuid-Nederlandse sterrenkundige Godfried of Govaert Wendelen geboren.
Al van jongs af aan hield Wendelen zich bezig met de studie van zons- en maansverduisteringen. Hij verdedigde de opvattingen van Copernicus in een tijd waarin die nog verre van algemeen aanvaard waren.
Wendelen verwierf internationale bekendheid door zijn astronomische waarnemingen en berekeningen. Sommige auteurs wijzen erop dat hij al vroeg inzichten formuleerde die sterk doen denken aan wat later bekend zou worden als de derde wet van Kepler, over het verband tussen de omlooptijd van planeten en hun afstand tot de zon. Vast staat dat Kepler veel waardering had voor Wendelens werk en dat beide geleerden met elkaars onderzoek vertrouwd waren.
Ook op het gebied van de natuurkunde was Wendelen zijn tijd vooruit. In zijn geschriften zijn ideeën terug te vinden over de onderlinge aantrekkingskracht van hemellichamen. Sommige historici zien daarin voorlopers van concepten die later door Newton zouden worden uitgewerkt in de zwaartekrachtstheorie.
Wendelen overleed op 24 oktober 1667 in Gent, op 87-jarige leeftijd.
Zijn leven en werk werden onder meer beschreven door de Provençaalse wiskundige Philippe Malburet in het boek L’ami flamand de Peiresc: Godfried Wendelen (1580-1667). Daarin komt ook zijn vriendschap aan bod met Nicolas-Claude Fabri de Peiresc, een van de meest veelzijdige geleerden van zijn tijd, met een bijzondere belangstelling voor astronomie, anatomie, plantkunde, archeologie en taalkunde.
Godfried Wendelen: een opmerkelijke wetenschapper uit onze streken, vandaag minder bekend dan Kepler of Newton, maar die een belangrijke bijdrage leverde aan de ontwikkeling van de moderne astronomie.
06.06.2026