Jean Mabire – Meester Jean, de Normandiër

Op 8 februari werd in Parijs Jean Mabire geboren – “Meester Jean” voor zijn vrienden. Hij was een militante Normandiër, journalist en auteur van meer dan honderd boeken.

Mabire was een groot kenner van Vlaanderen. Hij studeerde in Brussel aan de Nationale Hogere School voor Sierkunst, beter bekend als Ter Kameren, ooit opgericht door Henry van de Velde en geleid door Herman Teirlinck. In Vlaanderen maakte hij kennis met de Vlaamse Beweging en ontdekte hij zijn eigen identiteit als Normandisch regionalist. Zijn openheid voor Europese identiteiten maakte van hem een overtuigd voorstander van het Europa der volkeren.

Hij bezocht Vlaanderen ontelbare keren en gaf de Frans-Vlaamse voorman Jean-Marie Gantois de mogelijkheid om voor zijn publicaties te schrijven, toen deze nog in ballingschap leefde. Mabire telde in Vlaanderen vele vrienden en werd meermaals opgemerkt tijdens de IJzerbedevaart. In zijn reeks boeken over vooraanstaande Europese figuren, die hij Éveilleurs des Peuples noemde, wijdde hij teksten aan onder meer Albrecht Rodenbach, Guido Gezelle, Hendrik Conscience, Ernest Claes, Filip De Pillecijn, Wies Moens, Cyriel Verschaeve, Marc Eemans en vele anderen.

In 1949 stichtte hij het legendarische tijdschrift Viking, een gestencild blad dat hij eigenhandig, met de hulp van zijn eerste echtgenote Jeannine Boulet, vormgaf en uittekende. Samen richtten zij ook het volkskunstatelier Les Imagiers Normands op. Mabire werd eveneens journalist bij het Normandische dagblad La Presse de la Manche. Later groeide hij uit tot een pionier van tijdschriften als het Normandische Heimdal, Éléments en tal van andere persinitiatieven. Hij publiceerde uitgebreid over Normandië, met onder meer de boeken L’Histoire de la Normandie, Les Vikings en Les Grands Marins Normands.

Daarnaast had Mabire een actieve loopbaan als paraofficier. Hij werd ingezet in Noord-Afrika, aan de grens met Tunesië, als reserveofficier en leidde er een commando Alpijnse Jagers. Dit verklaart deels zijn vele boeken “om den brode”, die handelen over militaire eenheden en avonturiers van uiteenlopende slag. In zijn oeuvre kan een onderscheid worden gemaakt tussen deze avonturiersliteratuur – vaak met het karakter van een onnauwkeurige historische roman, typisch Frans – en zijn diepgaandere cultuurhistorische werk. In progressieve Franse kringen werd dit aangegrepen om Mabire met oogkleppen als extreemrechts te bestempelen en te verzwijgen. Dat is nogal kort door de bocht en miskent zijn omvangrijke werk en inzet voor Normandië en voor de zaak van de Europese volkeren. Dit deel van zijn oeuvre toont Jean Mabire als een kenner van de Europese volkeren en als een deskundige pleitbezorger van hun verworteling en identiteit.

Jean Mabire heeft de verdienste het regionalistische en Europese denken te hebben geïntroduceerd binnen de Franse rechtse nationalistische kringen in het postkoloniale tijdperk. Dat is op zich een historische verdienste.

De vereniging Les Amis de Jean Mabire waakt over de geestelijke nalatenschap van Meester Jean. Een webstek van de vereniging is op internet te vinden.

Jean Mabire overleed op 29 maart 2006.

08.02.2026