Ernst Jünger. Historia in nuce: de verloren post.

Op 29 maart 1895 werd Ernst Jünger, Duits schrijver van romans en essays en voorname vertegenwoordiger van de conservatieve revolutie, in Heidelberg geboren. Ernst Jünger overleed op 17 februari 1998 in Riedlingen, op de leeftijd van 102 jaar.

Een tekst van Ernst Jünger over de verloren post :

“Op een verloren post moet het leven een beslissing nemen, zoals de materie onder hoge druk haar kristalvorm onthult. Hier treedt ook het lage duidelijker op de voorgrond, zoals wanneer de bemanning van een zinkend piratenschip zich met wilde excessen verdooft. Daarom probeert men binnen het geregelde leven de enkeling voor te bereiden op de crisis, waarin hij net zoals de laatste mens zonder bevel en zonder communicatie stand moet houden. De hoge waarde van een dergelijke vertegenwoordiging herkent men hieraan, dat ze zelf in het hart van de ontbinding oriënteringspunten kan vormen waarna het geheel zich richt. De representatieve kracht van de enkeling kan ontzagwekkend zijn; en de geschiedenis kent processen waarin één goede getuige het vonnis keren kan, terwijl miljoenen zwijgen.

Tot de geestelijke instrumenten die voor het hoge begrip van de wereld onontbeerlijk zijn behoort daarom de studie van de geschiedenis. Uit de grote tonelen der mensheid, zoals zij door de overlevering worden geschilderd, rijst een taal op die zich ook rechtstreeks tot ons richt; en de archieven van onze oorkonden bevatten onovertrefbare antwoorden op de vraag hoe men zich op een verloren post dient te gedragen. Tot de grote leergangen die geschiedenis in zichzelf verborgen houdt als was zij een geheime academie, behoort ook de kunst om te leren hoe te sterven. (…)”

29.03.2026

Ernst Jünger in Torkonje (Tourcoing)

Op 17 februari 1998 overleed de Duitse conservatief-revolutionaire schrijver Ernst Jünger. Hij werd 102 jaar oud (geboren in 1895).

Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakte Jünger kennis met Frans-Vlaanderen . Die ervaring liet blijvende sporen na in zijn herinneringen en zijn werk. In 1971 werd hij door zijn Franse vertaler Henri Plard aangesproken op ‘Tourcoing’, nadat Plard had vermeld dat zijn zoon getrouwd was met een meisje uit Torkonje.

Jünger antwoordde:

“U vraagt mij of ik Tourcoing ken — vanzelfsprekend, want tijdens de Slag om Vlaanderen (bataille des Flandres) werden wij behoorlijk heen en weer gesleurd in de rokerige driehoek Lille-Roubaix-Tourcoing (Rijsel-Robeke-Torkonje).

Tot op vandaag word ik nog lastiggevallen door de herinnering aan een fiasco dat nooit werd rechtgezet: een gemiste kans ‘in Venere’.

In Tourcoing was ik als luitenant bijzonder elegant ingekwartierd, bij een industrieel die met zijn familie de streek was ontvlucht, maar wiens conciërge was gebleven.

Op een avond dat ik laat op stap was, ontmoette ik op de Grote Markt kameraden die meisjes hadden aangesproken — daaraan was in Tourcoing geen gebrek. In die tijd was er nog geen verduistering en in het felle licht zag ik er één, van Vlaams of misschien eerder Waals bloed, die mij op buitengewone wijze trof.”

(…)

De afspraak ging niet door wegens dienstverplichtingen. Een slechte herinnering voor Ernst Jünger, die zeventig jaar later nog altijd bezighield: hij probeerde die mislukt verlopen verovering etymologisch te verklaren met ‘Tourcoing, coing, coincer’. Zijn afspraak had inderdaad coincé en was in het water gevallen.

Toen ik hem later ontmoette op een boekenbeurs, herinnerde ik hem aan die woorden. Ik zei hem dat hij in Torkonje — door de Vlaamse migraties daar — wellicht een Vlaams meisje had ontmoet, en dat Tourcoing in het Nederlands Torkonje heet. Ik suggereerde hem een even flauw memotrucje als het zijne, met ‘Torkonje’ en ‘Eau de Cologne’.

Hij kon er hartelijk om lachen en vertelde me nog even over zijn oorlogsherinneringen in Rijsel en omstreken.

Op mijn opmerking dat hij de grote slachtingen had overleefd citeerde hij de Pruisische veldmaarschalk Helmuth von Moltke: ‘Glück had auf die Dauer nur der Tüchtige. “Op de lange duur heeft slechts de bekwame geluk.”

17.02.2026