Op 5 februari 1519 werd in Breda René van Chalon geboren. Hij was de eerste telg uit het huis Nassau die zich Prins van Oranje mocht noemen — een titel die later een sleutelrol zou spelen in de Nederlandse geschiedenis.
In 1538 erfde René van zijn oom Filibert van Chalon het onafhankelijke vorstendom Orange. Dit kleine maar soevereine prinsdom lag in het huidige Zuid-Frankrijk (Vaucluse), ongeveer twintig kilometer ten noorden van Avignon. Met een oppervlakte van amper 300 km² bestond het al sinds de twaalfde eeuw. Dankzij een erkenning door de Duitse keizer Frederik Barbarossa mocht Orange zich een prinsendom noemen. Dat verleende de prins het statuut van soeverein vorst, juridisch gelijkwaardig aan andere Europese heersers.
René huwde in 1530 te Bar-le-Duc met Anna van Lotharingen. Het huwelijk bleef kinderloos: hun enige dochter overleed kort na de geboorte.
Het leven van René van Chalon eindigde vroeg. In 1544 sneuvelde hij, amper 25 jaar oud, tijdens het beleg van Saint-Dizier. Hij vocht als legeraanvoerder in dienst van keizer Karel V, in de strijd tegen de Franse koning Frans I.
Na zijn dood gingen het prinsdom Orange en alle bezittingen over op zijn elfjarige neef Willem van Nassau, later bekend als Willem van Oranje. Daarmee werd Willem in één klap soeverein vorst. Aan deze erfenis was een duidelijke voorwaarde verbonden: Willem moest katholiek worden opgevoed aan het hof van keizer Karel V.
Ook René’s persoonlijke devies leefde voort. Zijn motto ‘Je maintiendrai Chalon’ werd door Willem overgenomen en aangepast tot ‘Je maintiendrai Nassau’. Dit devies groeide later uit tot de Nederlandse wapenspreuk, die vandaag nog steeds wordt gebruikt.
Naast Prins van Oranje was René van Chalon onder meer graaf van Nassau en Vianden, heer van Breda en ridder in de Orde van het Gulden Vlies.
Rond de oorsprong van het vorstendom Orange ontstond in de late middeleeuwen een hardnekkige legende. Volgens dit verhaal zou de moeder van Willem met de Hoorn, een vroege heer van Orange en mythische grondlegger van het vorstendom, een buitenechtelijk kind van Karel Martel zijn geweest.
Historisch bewijs voor deze vermeende bloedband ontbreekt volledig. De legende moet dan ook worden gezien als een politiek en dynastiek verzinsel, bedoeld om het prestige en de ouderdom van het vorstendom Orange — en later van het Huis van Oranje — te vergroten door het te verbinden aan de Karolingische vorsten.
Karel Martels zoon Pepijn de Korte (714–768) stichtte in 751 de Frankische dynastie van de Karolingen. Zijn zoon Karel de Grote (747/748–814) zou uitgroeien tot de machtigste heerser van middeleeuws Europa. Door zich via een legende met deze dynastie te verbinden, claimde Orange een symbolische plaats binnen de grote Europese vorstentraditie.
05.02.2026