Interview met Mark Ingelaere

In  Frans-Vlaanderen werd een taalmoord gepleegd op onze taal

Vorige week bracht ik in Stavele een bezoek aan het nieuwe centrum waar de boeken en documenten van Cyriel Moeyaert worden bewaard.

Initiatiefnemer Mark Ingelaere, de man achter de vele opnames met de laatste sprekers van het Vlaams van Frans-Vlaanderen, had mij uitgenodigd voor een interview en een opname naar aanleiding van mijn nieuwste boek

TAALMOORD, over taal, identiteit en gemeenschap.

Er is nog veel werk om alles verder te sorteren, te ordenen en te archiveren, maar ik was al bijzonder aangenaam verrast door wat ik zag.

De ruimte is hedendaags ingericht en tegelijk sterk verbonden met de leefwereld van Cyriel Moeyaert. Zijn boekenkasten en bureau hebben er een prominente plaats gekregen. De vele lijsten aan de muren bevatten prenten, foto’s, kaarten en schilderijen die vroeger de muren van zijn huis in Sint-Jan-ter-Biezen sierden.

Wie dikwijls bij Cyriel op bezoek is geweest, voelt zich hier dan ook onmiddellijk thuis.

De boeken staan netjes geordend in de kasten, zelfs beter dan vroeger. Daarnaast worden vele thematische dossiers en dozen met engelengeduld samengesteld en aangevuld.

Duizenden paperassen, brieven, nota’s en artikels die Cyriel gedurende zijn leven schreef, uitknipte, verzamelde en deels opstapelde in dozen, worden zorgvuldig gesorteerd en geïnventariseerd.

Deze nochtans unieke documentatie dreigde verloren te gaan. Mark Ingelaere heeft ze, stel je voor,  op het nippertje van het oude papier gered en ervoor gezorgd dat dit waardevolle erfgoed bewaard blijft.

Hoed af voor deze prestatie.

Het centrum is dan ook een ideale plaats om te spreken over de taal en de identiteit van Frans-Vlaanderen en dus ook over mijn boek Taalmoord.

In het interview hebben we het over de teloorgang van het Vlaams in Frans-Vlaanderen, over de betekenis van taal voor de identiteit van een gemeenschap en over de historische ontwikkeling die ertoe heeft geleid dat onze taal daar steeds verder werd teruggedrongen.

De verhalen en getuigenissen van de laatste sprekers vormen daarbij een bijzonder waardevolle bron. Ze laten niet alleen zien hoe een taal kan verdwijnen, maar ook wat die taal betekende voor de mensen die haar generaties lang spraken.

Mijn bezoek aan het centrum in Stavele maakte nogmaals duidelijk hoe belangrijk het is om deze documenten, getuigenissen en herinneringen voor de toekomst te bewaren.

Het documentatiecentrum in Stavele is niet alleen een verzameling oude boeken en papieren. Het vormt een belangrijk stuk van het culturele en taalkundige geheugen van Frans-Vlaanderen op een boogscheut van de schreve.

Het interview kan je integraal beluisteren en bekijken via YouTube:

En mijn boek is te verkrijgen in de boekhandel op via mijn blog widopedia.eu. in Frans-Vlaanderen kan je het kopen in het Huis van de Slag in Noordpene.

07.09.2026