Ik trek er even op uit

“Je hoeft niet ver te gaan om veel te zien.” — Simon Carmiggelt

Wie mij een beetje kent, weet het intussen wel: ik ben geen grootreiziger. Uren in de file staan, me laten verdringen in een mensenmassa of als een sardientje liggen bakken op een overvol strand… ik laat dat graag aan anderen over. Mijn avonturen hoeven niet te beginnen met zonnecrème factor 50 en een gevecht om het laatste ligbed.

Dit jaar kies ik dus voor korte, fijne omzwervingen door de Nederlanden. Kleine ontdekkingen, vergeten histories, boeiende tentoonstellingen en culturele evenementen: dát is mijn soort reisgeluk. Een paar dagen aan de Moezel staan ook op het programma, net als een zoektocht naar sporen van de Drie Gezusters in de Eifel – een logisch vervolg op mijn studie over de Drie Maagdekens van Kaaster. De zomer is soms gul voor wie haar met nieuwsgierigheid tegemoet treedt.

In augustus ben ik opnieuw paraat voor dagelijkse teksten op mijn Facebookpagina én voor de lancering van mijn nieuwe boek TAALMOORD. Tussendoor verken ik met de fiets de routes van de Westhoek, langs beide kanten van de Schreve — want zelfs een schrijver moet af en toe zijn benen strekken.

Tot eind juli beperk ik mijn dagelijkse publicaties tot een foto, een korte reisanekdote of een citaat. Een soort zomerregime: minder woorden, meer zon. Vandaag alvast een paar beelden van de fiere Vlaamse leeuw, die dezer dagen trots wappert op het belfort van de pas gerestaureerde Ieperse hallen, dat na de geslaagde restauratie opnieuw schittert in de blakende zon. Soms zegt een vlag meer dan een hele bladzijde.

15.07.2026