Werd er in Frans-Vlaanderen een taalmoord gepleegd?

Dat woord is misschien zwaar geladen. Ik naam het van mijn mentor Cyriel Moeyaert over die de laatste jaren van zijn leven het woord linguïcide, taalmoord dus gebruikte om de oorzaken van de zwanenzang van onze taal over de schreve te duiden. Hoe dat is kunnen gebeuren is een proces van drie eeuwen die ik als volg heb omschreven:

Om de andere talen dan het Frans in Frankrijk te doen verdwijnen, begon men met wetten en decreten. Die moesten het Frans opleggen.
De Revolutie zette alle andere talen aan de kant. Het Frans werd zogezegd de taal van de vrijheid.
Later kwam de schoolplicht in het Frans.
Onderwijs, religie, pers en publicaties in de andere talen werden verboden.
Waar men zich tegen die taalpolitiek verzette, werden ambtenaren rechters, onderwijzers, politie, militairen, douaniers en postbodes als bewuste en onbewuste verfransingsagenten ingezet
Talen en streektalen anders dan het Frans  werden voorgesteld als patois van eenvoudige mensen. Men beweerde dat ze niet meer konden worden geschreven en dat ze een obstakel waren om Frans te leren
Vanuit Parijs werd het volk geleerd zich ervoor te schamen.

Dit is wat ik noem een TAALMOORD.

Meer hierover? Ik ga op 2 september in Kortrijk in debat met voormalig minister-president Geert Bourgeois en taalkundige Freek Van de Velde. Info en inschrijving op deze pagina of op de webstek van uitgeverij Ertsberg. U komt toch ook?

22.08.2026