Een van mijn eerste daden telkens ik in ons huisje in de Westhoek aankom? Muziek opzetten! En liefst meteen de eerste LP die ik ooit kocht van Alfred den Ouden (zie foto).
Ik leerde Alfred en zijn muziek kennen in de tijd van de Frans-Vlaanderenvereniging Hekkerschreeuwen. Ook deze LP is in die periode ontstaan.
Alfred den Ouden en Kristien Dehollander waren aanwezig op het eerste, kleinschalige folkgebeuren dat Hekkerschreeuwen organiseerde in het Sint-Sebastiaanshof in Steenvoorde. Kleinschalig… maar de zaal zat bomvol! Ook vriend Leo Camerlynck was erbij, samen met zijn folkgroep De Drogen Haring.
Wat mij toen zo aantrok in Alfreds repertoire, was dat hij als Nederlander de Westhoek omarmde, maar zich zeker niet tot onze streek beperkte. Hij bracht ook Friese dansen zoals Madlot en Gort met stroop. En natuurlijk mijn favoriete zeemanslied, afkomstig van het Friese eiland Terschelling: Zondagmorgen, toen kregen we de loods aan boord.
En uiteraard staan er op deze LP ook enkele klassiekers uit het Frans-Vlaamse repertoire. Alfred brengt ze met een heel eigen klank en stem — en precies dát maakt deze plaat voor mij zo bijzonder.
Nostalgie van de Westhoek? Zeker weten.
Maar tegelijk ook nostalgie naar een veel groter geheel: de Nederlanden rond de Noordzee.
Een LP die hier, in ons huisje in de Westhoek, nog altijd met veel plezier op de draaitafel belandt.
13.08.2026