Louis Dieswiet

Toen de Franse koning Lodewijk XVIII in 1814 moest vluchten voor de terugkeer van Napoleon vestigde hij zich in Gent. Hij woonde er in de Veldstraat in het hotel van graaf d’Hane-Steenhuyse. Daar wachtte hij de uitslag van de slag van Waterloo af om huiswaarts te kunnen keren. Na de val van Napoleon zal koning Lodewijk XVIII nog 9 jaar over Frankrijk regeren. Hij overleed in 1824.

Over zijn verblijf in Gent laat ik de schrijver Guido Lauwaert verder aan het woord: Louis XVIII heeft honderd dagen in Gent gewoond. Hij was niet dik maar héél dik. Bezoekers konden langs de eetzaal passeren – mits betaling – en een blik werpen op de etende vorst. Die door het optillen van zijn mes en vork verschrikkelijk zweette. Een lakei stond erbij en dopte het zweet. Een spotnaam hadden de Gentenaars gewoontegetrouw gauw gevonden: Louis Dieswiet”.

Dix-huit = die zwièt.

 

Louis-qui-sue

Lorsque le roi de France Louis XVIII  prit la fuite,  suite au retour de Napoléon en 1814,  il se réfugia à Gand. Il y habita dans  la Veldstraat  l’hôtel particulier du comte d’Hane-Steenhuyse.  C’est là qu’il attendit  l’issue de la bataille de Waterloo pour rentrer dans son pays.  Après la chute de Napoléon le roi Louis XVIII régnera  encore neuf ans jusqu’à sa mort en 1824.

Je laisse la parole  au publiciste Guido Lauwaert  qui évoque  ce séjour gantois en ces termes:  “Louis XVIII vécut cent jours à Gand. Il n’était pas gros mais très gros. Les visiteurs pouvaient – moyennant finances –  l’entrevoir durant ses repas. Le simple geste de lever la fourchette le faisait horriblement suer. Un laquais l’assistait pour éponger sa sueur. Les gantois eurent vite fait de lui trouver le surnom de Louis Dieswiet qui, dans le dialecte de Gand se prononce comme ‘dix-huit’ mais signifie ‘Louis-qui-sue’ ”.