Usje, busje, bone krak

Ik was dezer dagen nog eens op bezoek bij mijn vriend Cyriel Moeyaert. Ik ken Cyriel al meer dan veertig jaar. Maar elke keer opnieuw verrast hij mij met zijn encyclopedische kennis over de geschiedenis, de taal en de mensen van mijn geboortestreek. Tijdens zijn lange leven verzamelde hij vele boeken en documenten, alsook een uitzonderlijke collectie foto’s over de Franse Nederlanden.

Cyriel gaf me een onbekend boekje mee, Appelsien laat je zien, een bundel met aftelrijmpjes uit de hele Nederlanden, verzameld door Maurits van Liedekerke. In dit boekje uitgegeven in 1975 nam Cyriel de aftelrijmpjes uit Frans-Vlaanderen voor zijn rekening. Tot mijn verrassing luidt de titel van zijn tekst Usje, busje, bone krak, dit is een aftelrijmpje dat hij van mij noteerde in de jaren’70. Dit aftelrijmpje gebruikte mijn grootmoeder om de haverklap, en met haar, de hele familie.

Het mooiste aftelrijmpje uit Frans-Vlaanderen werd door Cyriel in het dorpje Rubroek genoteerd:

Ulletje, mulletje,
wienke, wanje,
toppe, danke,
dikke, tiene,
elve, twaolve, dertiene!


"Om Paul van Ostaijen en Guido Gezelle te doen watertanden" schrijft Cyriel terecht.

 

 

randomness