Olla Vogala recenseert men ook in het Bretons!

Vriend Jan Deloof stuurde me onlangs een recensie in het Bretons van mijn boek Olla Vogala. Het verscheen in het Bretonstalige tijdschrift Al Liamm en is geschreven door Hervé Latimier. De vertaling die volgt is van de hand van Jan Deloof, een van de weinige Vlamingen die het Bretons machtig is. Bedankt Jan!
 
OLLA VOGALA     Bespreking door Herve Latimier
 
Dit is een boekje over de geschiedenis van het Vlaams, de taal die gesproken wordt in het deel van Vlaanderen dat tegenwoordig in de Hexagoon ligt.  Het is tweetalig Nederlands-Frans.  Het laat zich snel lezen en het bevat een hoop interessante dingen.  Vooreerst een overzicht van de geschiedenis van de Germaanse talen, die in West-Europa gesproken werden sedert het jaar 400 na Christus, hun verschillen en hun gelijkenissen.  Onder hen zou de taal van de Franken de moedertaal zijn van het Nederlands en zijn dialecten zoals het Vlaams.  Het is goed te weten dat die taal gesproken werd door Chlodowech, de Clovis van de Fransen.  Karel de Grote sprak dezelfde taal, naast het Latijn.   Vanaf de jaren 600 zijn er geschreven sporen van de taal van de Franken.  Een van de eerste teksten in het Oud-Nederlands zou rond 1100 geschreven zijn door een monnik van de abdij van Rochester in Kent, die afkomstig was van Sint-Omaars, nu in de Hexagoon:
 
Hebban olla enz 
 
An holl evned o deus graet o neizh/Nemet te ha me/Petra a c’hortozomp?
 
Een soort van haikoe, zo te zeggen.
 
Wido Bourel legt de nadruk op het feit dat het territorium van een staat bijna nooit overeenkomt met het territorium van een taal.  Men vindt hier interessante overwegingen over de relatie van standaardtaal en dialecten.
 
De auteur verdedigt fel de keuze van de Vlaamssprekenden om het Nederlands als standaardtaal aan te nemen, uiteraard zonder de rijkdom van de dialecten te verliezen.  Voor hem is het duidelijk dat het ideologische redenen zijn die bepaalde mensen ertoe brengen te beweren dat het Vlaams van de Hexagoon een afzonderlijke taal is.
 
Er zijn delen in dit werk die tot nadenken kunnen stemmen over het Bretons of over de Duitse dialecten van de Elzas.
 
Geschiedenis, stof tot nadenken, een vrij rijke bronnenlijst.  Een boek dat het lezen waard is …