In memoriam Nicolas Bourgeois

Nicolas Bourgeois overleed te Hazebroek op 27 maart 1982. Hij was 85 jaar oud.

Het ontbreekt ons hier aan plaats om zelfs een eenvoudige schets te geven van de loopbaan en uitzonderlijke persoonlijkheid van de man die niet enkel een voorman was van het Vlaams Verbond van Frankrijk en het Franse regionalisme, maar ook een non-conformistisch en bijzonder talentvol schrijver en geschiedkundige.

Nicolas Bourgeois zou trouwens het klassieke geweeklaag te zijner gedachtenis niet zo erg op prijs hebben gesteld.

De jongste jaren heb ik als Frans-Vlaming het geluk gehad om een vrij omvangrijke briefwisseling te onderhouden met Bourgeois. Dit stelt me in staat om hier enkele sleutelbegrippen van het gedachtegoed van onze "oude vriend van het Olmkasteel" neer te schrijven zoals hij ze zelf graag doorspeelde naar de jongere Frans-Vlaamse generaties.

- Tegenover de wijsneuzigheid van de cultuur "made in Parijs", gemaakt door de schoolvossen en academici van het beste Jacobijnse en Maurassiaanse slag, is een uitstekende manier voor een Vlaming in Frankrijk om weer aan te knopen met zijn volk en zijn taal, te putten uit de bronnen van de tradities en de volkscultuur: met Tijl, Pierlala en Tisje Tasje eeuwige waarden herontdekken die ons verbinden met het verste Indo-Europese verleden.

- Zijn wortels terugvinden betekent echter niet zich laten opsluiten in een eng, zij het regionaal kader. De Westhoek, Frans-Vlaanderen, kunnen volgens Nicolas Bourgeois enkel tot volledig ontplooiing komen in een bredere culturele - maar ook economische - context , die ons zal vrijmaken uit de kustmatige begrensde zeshoek. De Noordzee die hij als goede zeeman zo liefhad, wijst de weg: een opening naar de oude XVII Provinciën, naar noordwest Europa.

- Tenslotte blijft de grote politieke hoop van de heer Bourgeois Europa. Niet dit Europa van kolen en tomaten, nog minder het Europa met Parijse saus. Voor hem zal er maar één Europa bestaan, drager van een historische en geopolitieke lotsbestemming op wereldvlak: de erfenis van het Keizerrijk van Karel de Grote.

Nicolas Bourgeois was zoals Tijl Uilenspiegel die hij zo goed beschreef in een onuitgegeven artikel "afkeuring en trouw, tegenspraak en standvastigheid, wantrouwen en geloof". Hij zal voor ons een echt aristocraat van het denken blijven. Onvergetelijk. Want zoals een vers uit de Havamal zegt: "nimmer sterft een naam vol roem, voor wie zich een goede verwierf".

Dit artikel verscheen in KFV-Mededelingen, 1982, X, 1

 

 

randomness