Geld en cultuur

In Journaal (14.07.2011) las ik het stuk "Mars der beschaving" trok door Den Haag van Mark Grammens.

Het verhaal is bekend: forse bezuinigingen zijn in Nederland aan de orde. Kunst en cultuur voorop die honderden miljoenen moeten besparen. De sector protesteerde onlangs, tot grote ergernis van Mark Grammens, met een Mars der beschaving – een ongelukkige naam, toegegeven. Meer dan de zichzelf verklaarde – inderdaad irritante, zelfgenoegzame - woordvoerders van het protest gaat het hier ook over duizenden talentvolle hard werkende mensen waarvan de meesten proberen in hun vakgebied het beste van zichzelf te geven.

Mijn dochter is beroepsmusicus in een Nederlands orkest. Ik ben dus een bevoorrechte getuige van de opofferingen die het vraagt en hoe hard werken het is, om tot dit niveau te komen en te blijven. Mag ik Mark vriendelijk uitdagen me te vertellen welke beroepen zich elke dag zo moeten inzetten en op topniveau moeten presteren voor een loon dat voor de meesten niet meer dan het niveau van het onderwijzend personeel haalt. Ziekenhuispersoneel, ik weet het, en verder ?

Wat willen wij dan? Deze lonen betalen tegenover een prestatie, zoals nu gebeurt? Of al die mensen binnenkort als werklozen inschrijven en dat is dan betalen zonder prestatie! Opgelet met het ultra-liberale gedachtegoed dat de staatsfinanciën wil beheren als een leerling-boekhouder. Of die cultuurinstellingen in een pennentrek wil schrappen, waarvan velen al meer dan honderd jaar bestaan en wereldoorlogen hebben getrotseerd. Kan iemand me vertellen hoe een toporkest, met meer dan honderd medewerkers op het podium en achter de coulissen, kan functioneren zonder subsidies en sponsoring? En wat de gevolgen van zulke besparingen zijn op de prijs van een toegangskaartje? En of dit bevorderlijk is voor de zgn. democratisering van kunst en cultuur? Het is nogal duidelijk dat toegangskaartjes die een veelvoud zouden kosten van de huidige prijs het orkest- en theaterpubliek zouden doen verschrompelen tot…precies, tot een arrogante "elite" van pretentieuze matuvus.

Terloops, het klopt niet dat de cultuurinstellingen in Nederland niet met hun regering samen zijn gaan zitten om besparingen voor te stellen.

Ik versta, beste Mark, dat de anti-Vlaamse houding van de meeste cultuurgoeroes in Vlaanderen u vijandig maakt tegenover de sector. De vraag is evenwel of wij ons hier moeten bij neerleggen, dan wel dat wij de cultuur terug in handen moeten nemen als belangrijk emanciperend vehikel ten bate van het Vlaamse resp. het Nederlandse Volk. De Italiaanse communist Gramsci heeft heel zinvolle dingen geschreven over de verovering van de politieke macht via de culturele macht. Ik wil dus veel geld betalen voor cultuur! Besparen op het overheidsapparaat lijkt me zinvoller, zeker in België.

Voor het overige niets dan goeds over Journaal!

 

 

randomness